Een MUP in het ziekenhuis: een simpele oplossing met veel impact

Een MUP in het ziekenhuis: een simpele oplossing met veel impact

 

In het ziekenhuis St. Jansdal in Harderwijk zorgen kastjes met gratis menstruatieproducten (MUP’s) ervoor dat niemand zonder hoeft te zitten. Medisch maatschappelijk werker Marloes Nijkamp startte dit initiatief. Inmiddels hangt er op meerdere plekken in het ziekenhuis een MUP. Marloes deelt haar ervaringen met ons en legt uit waarom het zo belangrijk is.

Marloes Nijkamp werkt al meer dan vijftien jaar in ziekenhuis St. Jansdal. Ze las in een nieuwsbericht dat er bij een andere vestiging een MUP was geopend en besloot dit ook bij haar op te zetten. “Ik dacht: goh, het is wel gek dat we dit maar op één plek doen. Er zijn immers veel vrouwen en meisjes die geen geld hebben voor menstruatieproducten. Het minste dat we kunnen doen, is het gratis aanbieden.”

Belang van de locatie

Een ziekenhuis is volgens Marloes een logische plek voor een MUP: “In het ziekenhuis komt iedereen, of iemand er nu langer verblijft of een afspraak heeft, of wellicht zelfs gewoon binnenloopt. Hiertussen kunnen natuurlijk mensen zitten die geen geld hebben voor menstruatieproducten. We zien hier zoveel personen met verschillende achtergronden. Het is dus een goede plek om mensen laagdrempelig te bereiken met de MUP.”


Het MUP-kastje in St. Jansdal ziekenhuis

De MUP’s in de St. Jansdal ziekenhuizen hangen op toiletten waar veel vrouwen komen, zoals bij de gynaecologie- of kraamafdeling. Ook hangen er in de wachtkamers op deze afdelingen posters, waarop staat dat er MUP’s zijn en dat vrouwen en meisjes dit gratis mogen pakken.

Geen oordeel, gewoon helpen

Voordat Marloes een MUP begon, wist ze nog niet of menstruatiearmoede echt speelde onder ziekenhuisbezoekers. “Het is niet alsof mensen die hier in het ziekenhuis komen het direct aan ons vertellen of erom vragen. Maar het bleek wel echt te spelen: al vanaf de eerste week dat de MUP er hing, moest ik hem regelmatig bijvullen. Vooral bij de kinderafdeling wordt regelmatig gepakt. Op andere plekken worden de kastjes ook veel gebruikt door tieners of vrouwen, die dit niet kunnen betalen. Maar waarom mensen het ook pakken: ze hebben het nodig.”

Een ziekenhuis heeft de verantwoordelijkheid om ook menstruatieproducten aan te bieden. “Als iemand het nodig heeft, moet het er gewoon zijn. Wij weten maar al te goed wat bijvoorbeeld gezondheidsrisico’s zijn als iemand geen goede persoonlijke verzorgingsproducten heeft.” Ze hoopt dat er in de toekomst meer aandacht komt voor menstruatiearmoede en dat MUP’s net zo normaal worden als pleisters of handzeep. “Je bent als ziekenhuis bezig met gezondheid. Nou, dit hoort daar gewoon bij.”

Help ook mee

Wil jij je ook inzetten tegen menstruatiearmoede? Doneer nu en help mee! 

Doneer

Onbezorgd vakantie vieren bij het Ronald McDonald Kinderfonds

Onbezorgd vakantie vieren bij het Ronald McDonald Kinderfonds

 

Het Ronald McDonald Kinderfonds is van onschatbare waarde voor zieke of zorgintensieve kinderen en hun families. Want als elke seconde telt, wil je dichtbij elkaar zijn. In Nederland zijn er 3 vakantiehuizen, 13 Huiskamers in ziekenhuizen en 11 warme en huiselijke Ronald McDonald Huizen op loopafstand van het ziekenhuis. Dankzij jullie steun kunnen wij twee gezinnen een fantastische vakantie bezorgen in een van de gemoedelijke vakantiehuizen.

Op vakantie gaan is geen vanzelfsprekendheid
Wij spraken met Amber, project- en accountmanager, en Sandra, teammanager Fondsenwerving, van het Ronald McDonald Kinderfonds. Zij weten hoe lastig het is om voor deze gezinnen op vakantie te kunnen.

“Voor velen is vakantie een moment om naar uit te kijken. Waar voor de meeste gezinnen de grootste zorg is of alles is ingepakt, komt er voor gezinnen met een ziek of zorgintensief kind, nog veel meer bij kijken. Denk aan aangepaste voorzieningen, zoals een tillift of een aangepast bed. Voorzieningen die een standaard vakantieverblijf niet heeft.

Daarnaast is een vakantie ook een moment om samen te zijn, te ontspannen en nieuwe herinneringen te maken. Voor deze gezinnen is dat extra waardevol. Het Ronald McDonald Kinderfonds begrijpt hen als geen ander en biedt daarom aangepaste vakantiehuizen aan, passend bij hun behoeften.”

Vakantiehuizen van het Ronald McDonald Kinderfonds
De drie vakantiehuizen van het Ronald McDonald Kinderfonds bestaan uit verschillende appartementen. Ze zijn gelegen in Limburg, Gelderland en Friesland. Gezinnen met een zorgintensief kind tot 25 jaar en hun broers en zussen kunnen hier verblijven. De ruime appartementen zijn sfeervol ingericht en elk vakantiehuis heeft een eigen thema.

Ook zijn er diverse faciliteiten en hulpmiddelen beschikbaar waardoor kinderen echt zichzelf kunnen en mogen zijn. De complexen zijn namelijk zo ingericht dat kinderen zich vrij kunnen bewegen, zowel binnen als buiten. Ook is er aandacht voor de emoties van kinderen en er worden leuke activiteiten georganiseerd. Families kunnen in de gemeenschappelijke ruimtes in contact komen met andere gezinnen en er zijn vrijwilligers aanwezig. Zij bieden gezinnen een luisterend oor en een plek waar zij terechtkunnen voor vragen.

Voor wie behoefte heeft aan wat meer rust, zijn er ook prikkelarme ruimtes aanwezig. Aan alles is gedacht om voor iedereen een onvergetelijk verblijf mogelijk te maken.

Ik hoor er weer bij
Amber en Sandra weten als geen ander hoe waardevol deze vakanties voor gezinnen zijn. Zij horen dagelijks de persoonlijke verhalen en de impact die het op hen maakt. Zoals het verhaal van Isa, destijds 7 jaar.

Er werd een hartritmestoornis ontdekt waarbij ze kort daarna een plotselinge hartstilstand kreeg. Door de reanimatie die hierop volgde had ze waarschijnlijk een dwarslaesie opgelopen. Zij zou misschien altijd in een rolstoel zitten. Op pad gaan naar musea, vakanties en dagjes weg waren niet meer zo makkelijk en vanzelfsprekend. “Je gunt ieder kind een plek waar ze ‘gewoon’ is.

In het vakantiehuis kan Isa straks onbeperkt meedoen met haar zus en broertje. Met de elektrische rolstoelfiets, aangepaste appartement en toegankelijke speeltuin is alles geregeld. Deze vakantie zorgt ervoor dat Isa weer helemaal mee kan doen.”

Op adem komen
Ook voor de ouders is het een moment om even op adem te komen. Amber en Sandra herinneren zich het verhaal van Guus en Wim. Vader en zoon zitten beiden in een rolstoel. Guus vanwege een spierziekte en vader vanwege vele rugoperaties.

Moeder Valentine: “Dankzij de vrijwilligers kunnen wij als ouders ook even op adem komen. Ze zijn zó lief, zó betrokken. Ze weten wat zo’n familievakantie voor ons betekent. Vader Wim vult aan: “Wat voor anderen normaal is, kunnen wij nu ook. Even rustig de krant lezen, terwijl een vrijwilliger helpt met de lift naar de speelzolder. De jongens kunnen samen spelen, racen of bakken bij het verstelbare aanrecht. Natuurlijk blijven we ook hier alert, maar de scherpe randjes zijn eraf. Dát is voor ons vakantie.”

Ook voor mensen die het niet kunnen betalen
Deze Huizen, Huiskamers en vakantiehuizen kunnen alleen bestaan dankzij vrijwilligers en donaties. Zo houden ze de kosten per nacht zo laag mogelijk. Maar voor sommige gezinnen blijft zo’n vakantieovernachting toch een luxe. Dan kan het Armoedefonds helpen.

Dankzij jouw donatie hebben we voor twee gezinnen, die dit zelf niet hadden kunnen bekostigen, een vakantie gerealiseerd in een vakantiehuis van het Ronald McDonald Kinderfonds.

Met een verblijf maak je niet alleen de wereld van een kind groter, maar geef je een gezin ook de kans om echt onbezorgd samen te zijn.



Doneer

Bridget Maasland: “Er wordt heel snel geoordeeld over armoede”

Bridget Maasland: “Er wordt heel snel geoordeeld over armoede”

 

RTL Boulevard stond vorig jaar een week lang in het teken van mensen die moeite hebben met het betalen van basisproducten. Presentator Bridget Maasland stond tijdens deze actieweek aan de desk. In dit interview vertelt ze wat haar opviel en waarom de vooroordelen over armoede volgens haar zo schadelijk zijn.

Bridget is tijdens haar televisiecarrière al meerdere keren in contact gekomen met het thema armoede. Toch was de actieweek vorige zomer voor haar opnieuw een eyeopener. “Ik wist dat armoede bestond, maar tijdens deze actieweek hoorde ik verhalen die me alsnog verrasten. Zoals dat naar de tandarts gaan voor sommige gezinnen onbetaalbaar is of dat er geen geld is voor iets simpels als tandpasta”, vertelt ze.

Armoede betekent meer dan alleen een gebrek aan geld. Het heeft invloed op iemands gezondheid, kansen én eigenwaarde. “En als ze dan ook nog eens door alle oordelen van anderen het gevoel hebben dat ze falen, durven ze misschien helemaal geen hulp meer te zoeken. Ouders raken bijvoorbeeld het overzicht kwijt en raken misschien in isolement door schaamte. Dan worden ze óók nog naar beneden getrapt door al die oordelen, ik word daar heel verdrietig van”, vult Bridget aan.  

Vooroordelen als extra last

De oordelen die mensen hebben, raken Bridget erg. Tijdens de actieweek ontving RTL Boulevard veel reacties. “Op social media lazen we reacties als: ‘hoezo kan iemand geen tandpasta kopen, bij de Action kost dat nog geen euro.’ Maar zo werkt het niet. Als je geen geld hebt, dan heb je het niet, ook niet een euro. Als je uiteindelijk maar een euro te besteden hebt en je moet kiezen tussen brood voor je kinderen of tandpasta voor jezelf, dan zal iedereen dat brood kiezen”, vertelt ze.

Volgens Bridget komt dat oordeel voort uit onwetendheid. “Mensen begrijpen het volgens mij niet altijd. Ze denken bijvoorbeeld: je bent toch verzekerd voor de tandarts? Zo simpel is het niet altijd. Mensen staan er vervolgens niet bij stil dat dit gevolgen heeft en je letterlijk ziek kunt worden als je niet naar de tandarts kan. Het beeld dat mensen in armoede altijd hun situatie aan zichzelf te danken hebben, is zo schadelijk.”

Ze vindt dat hulporganisaties en media een belangrijke rol spelen in het verminderen van vooroordelen en mensen bewust maken over armoede. Ze licht toe: “Door verhalen te delen, door te laten zien dat armoede iedereen kan raken, haal je het uit de taboesfeer. Dan wordt het ook makkelijker voor mensen om hulp te vragen zonder zich te hoeven schamen.”

Dat had ik ook kunnen zijn

Een van de grootste krachten van de actieweek was volgens Bridget dat armoede zichtbaar werd gemaakt. “Als je er een gezicht bij ziet, een écht verhaal hoort, dan raakt het echt. Alle verhalen waren schrijnend, maar bij het verhaal van Jasmine Sendar dacht ik bijvoorbeeld: dat had ik ook kunnen zijn. Zodra mensen realiseren dat het iedereen kan overkomen, verandert de blik.”

Hulporganisaties

Er zijn in Nederland veel armoedehulporganisaties die dag in dag uit mensen in armoede ondersteunen. Met een voedselpakket, kleding, een cadeautje voor de verjaardag van een kind, een pas voor schoolspullen of een traktatie. Zij maken dagelijks het verschil voor mensen in armoede. Volgens Bridget mogen deze organisaties heel trots zijn op wat ze doen. “Zij zijn degenen die mensen écht helpen.”

Help ook mee

Wil jij ook mensen in armoede ondersteunen? Elk bedrag, groot of klein, kan een verschil maken. Help ook mee en doneer!

Doneer

Kamerlid Sarath Hamstra en het Armoedefonds op bezoek bij Sant’Egidio Apeldoorn

Kamerlid Sarath Hamstra en het Armoedefonds op bezoek bij Sant’Egidio Apeldoorn

 
Aan de linkerkant Ruben Altink (algemeen coördinator van Sant’Egidio Apeldoorn) en aan de rechterkant Sarath Hamstra (Tweede Kamerlid namens het CDA)

Sarath Hamstra, een kamerlid voor het CDA met armoede in zijn portefeuille, bracht samen met het Armoedefonds een bezoek aan Sant’Egidio in Apeldoorn. Wij lieten Hamstra kennismaken met een ervaringsdeskundige en kregen een rondleiding bij Sant’Egidio. Hier hadden we mooie gesprekken over het waardig en vertrouwd behandelen van mensen die hulp komen zoeken.

We begonnen het bezoek met een rondleiding bij Sant’Egidio in Apeldoorn, waar de organisatie op veel verschillende manieren hulpzoekenden helpt. Hier kunnen ze kleding of eten krijgen, maar ook verbinding zoeken met andere hulpzoekenden. Eenmaal aangekomen in de kledingwinkel, legt Ruben Altink van Sant’Egidio het belang van het waardig behandelen van mensen in armoede uit. Hij vertelt dat de organisatie op basis van vertrouwen werkt, waar Sarath Hamstra op aanhaakt: “Als jij denkt dat mensen in armoede anders zijn dan jij en ik, kom je hier nooit uit.”

Na afloop van de rondleiding zijn we om de tafel gaan zitten voor een goed gesprek. “Hoe is het voor jou om hier mee te helpen?” vroeg Hamstra geïnteresseerd aan de ervaringsdeskundige. In zijn antwoord legde hij uit dat hij graag iets terug doet, aangezien hij in zijn tijd op straat ook veel hulp kon gebruiken. Deze hulp heeft hij bij Sant’Egidio gekregen en daar is hij erg dankbaar voor.

Ook noodpakketten zijn aan bod gekomen tijdens het gesprek. ”Ik kan mij voorstellen dat wanneer je je in een constante situatie van nood verkeerd, dat je niet kan bevatten waarom je een noodpakket nodig zou hebben” merkt Hamstra op. De ervaringsdeskundige legde uit dat mensen die zich in zo’n situatie bevinden, het zich niet kunnen veroorloven om verder te kijken: “Ik ben er niet mee bezig wat er morgen gaat gebeuren, ik heb al veel overleefd.”