Close Menu
4 juni 2019
Stichting Armoedefonds op bezoek in de Tweede Kamer

Stichting Armoedefonds op bezoek in de Tweede Kamer

Wat speelt er werkelijk bij Nederlanders die onder de armoedegrens leven? We waren als Stichting Armoedefonds opnieuw op bezoek in de Tweede Kamer om politici daarover bij te praten - ditmaal met Gijs van Dijk, lid van de PvdA-fractie.

De ontmoeting kwam tot stand omdat Jacco van den Essenburg (in het midden op de foto), oprichter van het Burgerinitiatief Woudenberg een contactverzoek had verstuurd aan Kamerlid Gijs van Dijk van de PvdA (rechts op de foto). Facebook-vrienden worden?, zo luidde Jacco’s verzoek.

,Natuurlijk’, reageerde Van Dijk prompt. ,En heb jij zin eens op het Binnenhof langs te komen om ons bij te praten?’, was de wedervraag. En dat gebeurde. Stichting Armoedefonds ondersteunt Burgerinitiatief Woudenberg en Jacco vroeg Armoedefonds-woordvoerder Teije Brandsma erbij te zijn. Eerder dit jaar sprak Stichting Armoedefonds in de Tweede Kamer al met CDA-Kamerlid René Peters.

,,Waar lopen jullie tegenaan in de praktijk? Wat zou er volgens jullie aan het systeem moeten veranderen?’’, vroeg Van Dijk ons op maandag 27 mei 2019 in de PvdA-fractiekamer, een vertrek waar ,Vader Drees’ ons vanaf een poster aan de wand toekeek. We vertelden over de soms schrijnende armoede die we in de praktijk tegenkomen, dat het probleem van vooral langdurig armoede eerder groter dan kleiner wordt, dat toegang tot schuldhulpverlening in de praktijk vaak te streng is. En dat Stichting Armoedefonds regelmatig aanvragen krijgt van organisaties die bij de gemeenten terecht zouden moeten kunnen maar daar nul op het rekest krijgen.

Een fractiemedewerker schreef mee en Van Dijk vroeg door. En hijzelf vertelde ook, over het streven van de partij om het minimumloon te verhogen, dat de decentralisatie van de armoedebestrijding in zijn optiek te ver is doorgeschoten, dat de PvdA de mogelijkheid onderzoekt om een persoonlijk faillissement in te voeren zoals dat in de VS ook bestaat. Zodat individuen wellicht eerder schuldenvrij kunnen worden.

En Van Dijk zei dit: ,,Je wilt een overheid hebben die met je meedenkt. Die vanuit een houding van vertrouwen zegt tegen mensen die in materiële problemen zitten - en ik heb het zelf meegemaakt: ‘We zien dat je een reëel probleem hebt, hoe kunnen we je helpen?’. 

Wat? Zelf meegemaakt? Zat hier een oud-ervaringsdeskundige tegenover ons? Maar er was geen gelegenheid om daarop door te gaan, Van Dijk weer moest door, naar de volgende vergadering. Een kwartier later stonden we weer buiten, naast het beeld van Willem van Oranje, in de zon en de wind. Conclusie: dit voelde als een zinvolle middag, er werd naar ons geluisterd.