Afrah Abdullah Abdi kwam op haar veertiende alleen vanuit Somaliland naar Nederland. Leeuwarden werd haar nieuwe thuis, waar ze de taal leerde en een leven voor zichzelf opbouwde. Ze zet zich nu in als lid van de gemeenteraad van Leeuwarden en als kandidaat-raadslid voor Progressief Nederland. Ze gebruikt haar ervaringen om zich met hart en ziel in te zetten voor de mensen en de stad die haar zo veel hebben gegeven. Een bijzonder verhaal van iemand die zelf armoede meemaakt. En zich in de politiek actief inzet om een stem te zijn voor de mensen die het nodig hebben.
Arm in de portemonnee, maar niet in wie je bent
Als alleenstaande moeder van vier kinderen was het leven niet altijd makkelijk. Toch staat Afrah krachtig in het leven. “In het Engels heb je een zin die precies beschrijft hoe ik me voel: what doesn’t kill you makes you stronger,” zegt ze vastberaden. “Onderweg leer je door ervaring. Je littekens worden je kracht.” Haar kinderen groeien op in een wijk die vaak wordt bestempeld als ‘sociaal arm’, een term waar ze zich niet in kan vinden. “We zijn niet sociaal arm,” legt ze uit. “Misschien arm in de portemonnee, maar niet in wie we zijn.”
“Armoede is ook rijkdom: het maakt je creatief”
Een voorbeeld van haar zoon staat haar nog helder voor de geest. Tijdens zijn stage in het buitenland kwam hij in de weekenden soms thuis. Juist toen realiseerde hij zich wat hij van huis uit had meegekregen.“Hij zei: Ik ben blij met hoe je ons hebt opgevoed. Ik zie bij veel medestudenten dat ze aan het einde van de maand hun ouders moeten bellen voor financiële ondersteuning, terwijl ik dat niet hoefde. Ik ben gewend om grote hoeveelheden te koken, niks te verspillen, vaste lasten op tijd te betalen, te sparen voor moeilijke maanden en vooruit te denken als het gaat om rekeningen.Ook in uitgaven, zoals boodschappen en vrije tijd, maak ik andere keuzes. Geen onnodige kosten, maar doordacht omgaan met wat je hebt. Mijn ‘geheim’ was simpel: ik deed wat ik thuis had geleerd”, licht hij verder toe.
Volgens Afrah geef je je kinderen daarmee meer mee dan alleen praktische vaardigheden. “Je geeft ze een andere kijk op het leven,” zegt ze. “Mijn zoon was daar echt trots op. Het heeft hem sterk gemaakt in hoe hij omgaat met geld”, laat Afrah weten. “Armoede is niet alleen tekort. Het kan ook rijkdom zijn. Het maakt je creatief.”
Uit nood de politiek in
Bij toeval kwam ze in contact met de FNV. Dat wekte haar interesse. “Bij de FNV zag ik hoe een vakbond niet alleen opkomt voor burgers, maar ook inzicht geeft in de achterliggende oorzaken van armoede en ongelijkheid.” In haar werk als vrijwilliger en ambulant hulpverlener werd dit beeld verder bevestigd. Ze werd ingehuurd door gemeenten, jeugdzorgorganisaties en scholen. Daar zag ze dat ook professionals vaak vastlopen: door regels, beleid en systeemdruk is er weinig ruimte om echt te doen wat nodig is. Het werk dat je als hulpverlener wilt doen, blijkt in de praktijk niet altijd mogelijk. “Van daaruit ben ik langzaam de politiek ingerold,” vertelt ze, “omdat ik iets wilde veranderen in de manier waarop de maatschappij georganiseerd is.”
Dichtbij de mensen
Afrah is haar hele leven al bezig met armoedebestrijding en inclusiviteit. Zo heeft ze het mogelijk gemaakt dat het telefoonnummer van de huisarts beter bereikbaar werd en richtte ze onder meer kennisateliers op. Daarnaast is ze regelmatig in de wijken en buurten te vinden. Dichtbij de mensen. Dit leverde haar een groot aantal voorkeursstemmen voor de gemeenteraad op een aantal jaar geleden. “Ik ben een bruggenbouwer en weet wat er speelt in de samenleving. Dit breng ik naar de politieke arena. De signalen die ik opvang op straat en in mijn werk, vertaal ik naar het debat in het stadhuis. Ik sta op voor de mensen die zelf niet gehoord worden.”